Հարցազրույց (ինտերվյու)

Մարաղայի սպանդանոցից (ջարդից) հրաշքով փրկված, նույն գյուղի բնակիչ 62 ամյա Վալյա Խաչիկյանի հետ. 

Հարց. Պատմեցեք խնդրեմ, ոնց հաջողվեց ձեզ և ձեր ընտանիքի անդամներին փրկվել ապրիլի տասին Մարաղայում ադրբեջանցիների կողմից կատարված ջարդից. 

Պատասխան. Ապրիլի 9-ին Մոտավորապես ժամը վեցին (երեկոյան) սկսվեց գյուղի ռմբակոծումը, որին մենք սովոր եինք վաղուց: 

Կրակում էին Ալազանից, թնդանոթներից, խոշոր գնդացիրներից: Այդ ժամանակ ես ու ամուսինս գտնվում էինք նկուղում, որտեղ ապրում ենք համարյան երեք տարի, իսկ որդիս Վլադիմիրը-պաշտպանության խրամատներում: Առավոտյան ժամը 6-ի մոտերքին, որդուս վերադառնալուց հետո սկսվեց փոթորկալից հրետանային կրակոց